Po raz pierwszy nazwa miejscowa Krakowa, jako wawelskiego i podwawelskiego zespoÅ‚u osadniczego pojawia sie w relacji arabskiego podróżnika Ibrahima ibn Jakuba. Kolejnym dokumentem w którym wymienia siÄ™ nazwÄ™ Kraków jest akt Dagome iudex, czyli wadliwe streszczenie na mocy którego Mieszko I z żonÄ… Oda i synami Mieszkiem i Lambertem oddajÄ… swoje paÅ„stwo pod opiekÄ™ stolicy Apostolskiej. Kraków jako nazwa jest zaliczana do grupy nazw dzierżawczych i majÄ…cych bardzo czytelnÄ… odimienna budowÄ™. Sugeruje ona siedzibÄ™ Kraka, zatem mozna przypuszczać że imiÄ™ takie rzeczywiÅ›cie istniaÅ‚o poza legendÄ…. Racjonalizm nakazuje przyjąć, że historia zamkniÄ™ta w nazwie miasta mówi nam o Kraku, który w nieznamym dokÅ‚adnie czasie zaÅ‚ozyÅ‚ swój gród, który nazwano Krakowem. I to jedyny wniosek wynikajÄ…cy z nazwy. PozaźródÅ‚owe wiadomoÅ›ci historyka każą natomiast uznać, że gród Kraka musiaÅ‚ być znaczny, o dÅ‚ugotrwaÅ‚ej roli, skoro jego nazwa pozostaÅ‚a w tradycji czy inaczej mówiÄ…c utrwaliÅ‚a siÄ™. Nie ulega wÄ…tpliwoÅ›ci, że pierwotnie Å‚Ä…czyÅ‚a siÄ™ z pojedynczym obiektem, stanowiÄ…cym siedzibÄ™ Kraka i jego nastÄ™pców, w których należaÅ‚oby siÄ™ dopatrywać “wÅ‚adców” plemiennych. Poszukiwania tego miejsca w obecnym Krakowie należaÅ‚oby rozpocząć przede wszystkim od Wawelu. Za tym faktem przemawiajÄ… Å›lady - co prawda wÄ…tÅ‚e - grodu na wzgórzu wawelskim, które można poÅ‚Ä…czyć z rodzinÄ… wielkich grodów epoki plemiennej. PrzemawiajÄ… za tym wczesne a stosunkowo liczne obiekty sakralne wzgórza wawelskiego, które musiaÅ‚o być zatem u poczÄ…tków chrzeÅ›cijaÅ„stwa w tej części Polski najważniejszym siedliskiem licznej elity wÅ‚adzy. Przemawia za tym wreszcie znaczne i trwaÅ‚e osadnictwo u stóp Wawelu, które razem z Wawelem tworzyć musiaÅ‚o krakowskie pramiasto, a równoczeÅ›nie trzon osadniczy rejonu górnej WisÅ‚y. Znaczenie i dynamikÄ™ rozwoju Krakowa wczesnoÅ›redniowiecznego podkreÅ›la, potwierdzona badaniami, obecność już od drugiej poÅ‚owy X w. kamiennych budowli: paÅ‚acu wÅ‚adcy i licznych koÅ›ciołów.